Biraz aşkın yarıda kalmış halinden bahsetmek isterim moruk.
Aşkın yarıda kalmış hali; bir tarafın en iyi ihtimalle daha az sevmesiyle,-daha önce işlemiştik- yeterince sevmemesiyle, normal seyrinde ise direkt sevmemesiyle ilgili bir durumdu; fakat aşağı mahleden Çoksevenoğulları’na hiç öyle gelmiyordu.
İlişkinin hangi aşamasında olursa olsun, aşık olanın bu hıyarlığa düşmemesi gibi bir durum söz konusu bile değildi; aşık olunanın ağzından çıkan her kelimeye koşulsuz inanılıyordu da bu nasıl bir sevmekti ki ayakta siken bahanelere kutsal kitap gibi tutunuluyordu belli değil.
“O öyle bir adamdı/kadındı, bana çok değer verdiği için uzak durmaya çalıştı, ‘ondaki codec ilişki yürütmeyi desteklemiyordu’, aslında o da beni seviyordu ama birbirimize zarar veriyorduk, beni sevmese bu kadar kıskanır mıydı, sevgili olsaydık birbirimizden nefret ederek ayrılacaktık, bunca yaşanmışlık varken arkadaş kalmamız saçma olurdu zaten…” ve şu an aklıma gelmeyen türlü bahaneyle, ebemin empoze bahçesindeki tüm saf güllere kucak dolusu sevgiler.
Yahu o zaman nasıl oluyordu da biz onlar için türlü fedakarlığı yaparken, bizden sonra varoşun sözlük anlamı karıları ‘sevgilim’ deyip kollarına takıyorlardı? Şefkat yoksunu, bizim dokunmaya kıyamadığımıza köpek muamelesi yapan, leş gibi adamlarla nasıl birlikte oluyorlardı? Sürekli eleştirdikleri, ağzına sıça sıça bi’ hal oldukları ortamların kral/kraliçe’leri bizim yapamadığımızı yapıp, aşık olduğumuz insanların hayatlarındaki yerlerimizi nasıl alabiliyorlardı be canına yandığımın ilim, bilim, felsefe dünyası?
Sizin veremediğiniz cevabı benim sikik tavanım verdi koçlar; “Çünkü seni sevmiyor” dedi. Yine çok içtiğim gecelerde “Bu benim aklıma nasıl gelmedi yahu?” diye elbette düşündüm düşünmesine; lakin zavallı aklımın da hiçbir suçu yoktu.
İnsan kendi başına aşık olmuyordu çünkü hayır efendim öyle bir dünya yoktu! Sevmediği insanlar tarafından sevilmekte bir sakınca görmeyenlerin orospu çocukluğundan başka bir şey değildi bu. İhtiyacı olan ilgiyi pompaladığı anda, gaza basıp kaçmaktan başka bir şey değildi bize yaptıkları moruk, anlıyor musun?
Ve bütün acı, bu çok bariz gerçeği kabullenene kadardı: “Çünkü seni sevmiyor!“
Birden senin bir sözün geldi aklıma ve birden ölüm filan anlamını kaybetti. Birden senin yanında olmak istedim. Yalnız bunu istedim.
Oğuz Atay. (via rainbower)
(Kaynak: vecihininsesi, rainbower gönderdi)
